Francuskie pancerniki

Francuskie pancerniki

Poziom III – Turenne

Historia

W ramach francuskiego programu morskiego z 1906 roku planowano budowę 16 pancerników do roku 1919. Rada Marynarki Francuskiej (Conseil Superieur de la Marine) zatwierdziła kilka różnych wersji specyfikacji technicznych dla planowanych okrętów. Jednym z projektów, które brano pod uwagę, był zmodernizowany przeddrednot typu Danton o większych wymiarach, wzmocnionych działach baterii dodatkowej i wyższej szybkości.

W listopadzie 1907 roku zaproponowano konstrukcję okrętu o jednolitych działach baterii głównej. W lipcu 1908 roku wyłonił się „Projekt B”, którego główna bateria składała się z sześciu podwójnych wież z działami kal. 305 mm. Projekt ten nigdy nie został zrealizowany, ale posłużył jako punkt wyjściowy przy tworzeniu pancerników typu Courbet.

Okręt w grze

Model okrętu w grze zawiera powiększony kadłub przeddrednota klasy Danton, którego sześć głównych wież ułożonych jest w kształcie diamentu, co było bardzo popularnym rozwiązaniem wśród drednotów pierwszej generacji w pierwszej dekadzie XX wieku.

Niemniej jednak okręt był hybrydą – aranżacja kadłuba, opancerzenie i napęd pochodzą jeszcze z poprzedniej ery, a uzbrojenie właściwe było już drednotom. Kadłub został wymodelowany na rok 1911, w którym Turenne wszedłby do służby, gdyby stępkę położono w 1908 r. Kadłub B posiada uzbrojenie, które okręt posiadał pod koniec I wojny światowej: ponieważ ataki torpedowe i powietrzne stanowiły realne zagrożenie, kaliber dział dodatkowych zwiększono z kal. 75 do 100 mm; zainstalowano również osiem dodatkowych karabinów maszynowych kal. 8 mm, żeby zwiększyć możliwość obrony przeciwlotniczej.

Jedna z wersji pierwszego francuskiego pancernika posiadającego zunifikowane działa głównej baterii. Był on rozwinięciem ostatnich drednotów, wyróżniających się charakterystycznym, rozpoznawalnym profilem i ustawieniem dział w kształcie diamentu.

Moduły

Artyleria Dodatkowe uzbrojenie Obrona przeciwlotnicza Kadłub
Główne wieże 6 Wieże dział dodatkowych 20 Stanowiska przeciwlotnicze 8 (+8) Żywotność 35 000 (+600)
Wieże dział dodatkowych 20 Zasięg ognia 3 km 8 mm Mle 1914 Manewrowość
Zasięg ognia głównej baterii 12.5 km (+1.2) 100 mm HE OEA Mle 1910 – Pocisk OB Średnie uszkodzenia na sekundę 10 Maksymalna prędkość 20.5 węzłów (+1.2)
Rozrzut maksymalny 188 m (+11) Szybkostrzelność 6 strzałów/min Zasięg ognia 1 km Promień skrętu 510 m
Czas obrotu o 180 stopni 60 s Maksymalne uszkodzenia 1400     Czas przestawiania steru 11.2 s (-4.5)
Szybkostrzelność 2 strzałów/min Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 4 %     Kamuflaż
Czas przeładowania 30 s         Zasięg wykrywalności z powietrza 8.3 km
Główna bateria         Zasięg wykrywalności z powierzchni 11.3 km
305 mm/45 Mle 1910 6 x 2            
Pocisk OB            
Maksymalne uszkodzenia 4200            
Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 22 %            
Uszkodzenia na salwę 50 400            
Uszkodzenia na minutę 100 800            
Pocisk PP            
Maksymalne uszkodzenia 8300            
Uszkodzenia na salwę 99 600            
Uszkodzenia na minutę 199 200

Statystyki

Poziom IV – Courbet

Historia

Pod koniec 1909 roku, po tym, jak Francuska Marynarka Wojenna (Marine Nationale) rozważyła szereg projektów, sformułowano ostateczne wymagania co do nowego pancernika. Główne z nich dotyczyło uzbrojenia: miał on przenosić sześć wież z dwoma działami, których umiejscowienie miało pozwalać na oddanie 10-strzałowej salwy burtowej. Kiedy było to konieczne, okręt mógł również strzelać z sześciu dział w kierunku dziobu lub rufy. Główna bateria wspierana była przez działa dodatkowe kal. 139 mm.

Wg tego projektu zbudowano cztery pancerniki, które weszły do służby w latach 1913-1914. Okręt prowadzący serii nosił imię Courbet – był to hołd wobec francuskiego admirała. Wszystkie cztery okręty brały udział w I wojnie światowej, operując w basenie Morza Śródziemnego. Jeden z okrętów zatonął w wyniku katastrofy morskiej w 1920 roku, inny został wycofany ze służby w połowie lat .30. Pozostałe dwa, po przejściu znacznej przebudowy, wzięły udział w II wojnie światowej.

Okręt w grze

Model w grze to praktycznie pancernik Courbet z lat 1931-1936. Kadłub A wyposażony jest w uzbrojenie przeciwlotnicze z początku tego okresu, przed przebudową — osiem dział przeciwlotniczych kal. 75 mm. Kadłub B posiada dodatkowo działa p.lot. małego kalibru — podwójne i pojedyncze karabiny maszynowe kal. 13 mm. Liczne działa kal. 139 mm umieszczone są w bateriach podwójnie i potrójnie sprzężonych, rozmieszczonych pod górnym pokładem okrętu. Ułożenie głównego uzbrojenia pozwala na oddanie salwy burtowej z 10 dział, lub z ośmiu dział do przodu lub do tyłu.

Pierwszy drednot zbudowany we Francji. Okręt uzbrojony był w dwanaście dział kal. 305 mm i potężne działa baterii dodatkowej. Jego burty wzmocnione były dużymi płytami pancernymi. Do wad należy zaliczyć słabą ochronę przeciwtorpedową.

Moduły

Artyleria Dodatkowe uzbrojenie Obrona przeciwlotnicza Kadłub
Główne wieże 6 Wieże dział dodatkowych 22 Stanowiska przeciwlotnicze 24 (+16) Żywotność 41 000 (+2 800)
Wieże dział dodatkowych 22 Zasięg ognia 4.5 km 13.2 mm/76 CAD Mle 1929 Manewrowość
Zasięg ognia głównej baterii 17.4 km (+1.6) 139 mm HE OEA Mle 1910 – Pocisk OB Średnie uszkodzenia na sekundę 28 Maksymalna prędkość 21 węzłów (+1.1)
Rozrzut maksymalny 236 m (+15) Szybkostrzelność 6 strzałów/min Zasięg ognia 1.2 km Promień skrętu 580 m
Czas obrotu o 180 stopni 60 s Maksymalne uszkodzenia 2000 13.2 mm/76 Mle 1929 Czas przestawiania steru 12.3 s (-4.9)
Szybkostrzelność 2 strzałów/min Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 8 % Średnie uszkodzenia na sekundę 20 Kamuflaż
Czas przeładowania 30 s     Zasięg ognia 1.2 km Zasięg wykrywalności z powietrza 9.4 km
Główna bateria     75 mm/50 Mle 1922 Zasięg wykrywalności z powierzchni 15.8 km
305 mm/45 Mle 1910 6 x 2     Średnie uszkodzenia na sekundę 13    
Pocisk OB     Zasięg ognia 3 km    
Maksymalne uszkodzenia 4200            
Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 22 %            
Uszkodzenia na salwę 50 400            
Uszkodzenia na minutę 100 800            
Pocisk PP            
Maksymalne uszkodzenia 8300            
Uszkodzenia na salwę 99 600            
Uszkodzenia na minutę 199 200

Statystyki

Poziom V – Bretagne

Historia

Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XX wieku powszechna stała się tendencja do zwiększania kalibru dział głównych na drednotach Najnowsze brytyjskie, amerykańskie i japońskie pancerniki projektowano tak, by przenosiły działa kal. 343 – 356 mm. Francja natychmiast sama rozpoczęła projektowanie własnych “superdrednotów”.

Za kaliber głównej baterii przyjęto konwencjonalny kaliber francuskiej marynarki wynoszący 340 mm. Z powodu ograniczonych rozmiarów doków praktycznie niemożliwa była budowa okrętów o kadłubach większych niż Courbet. Z tego właśnie powodu pancerniki typu Bretagnemiały niemal identyczny kadłub jak poprzedzający je typ, jednak uzbrojone były w pięć zamiast sześciu wież głównej baterii, a ich pancerz był nieco lżejszy. Ułożenie głównych wież wzdłuż osi kadłuba w połączeniu z większym kalibrem dział pozwoliło na znaczne wzmocnienie salwy burtowej.

Budowę rozpoczęto w 1912, a do użytku oddano je w 1916 roku. Wszystkie trzy siostrzane okręty brały udział w I wojnie światowej i w początkach II wojny światowej. Bretagne utracono w Mers-el-Kébir, a Provence zatonął koło Tulonu. Lorraine dołączył do Sił Wolnych Francuzów i brał udział w walkach aż do 1945 roku.

Okręt w grze

Model w grze posiada kadłub Bretagne z roku 1933 i posiada typowe dla tego okresu uzbrojenie: działa przeciwlotnicze kal. 75 mm i 37 mm oraz poczwórnie sprzężone karabiny maszynowe kal. 13 mm. Bateria dodatkowa jest identyczna ze stosowaną w okrętach typu Courbet.

Kadłub B zawiera ulepszenia bardzo podobne do tych, jakie zyskał pancernik Lorraine w trakcie wojny, różni się jednak tym, że centralna wieża pozostała na pierwotnym miejscu. Działa 75 mm zostały zastąpione działami 100 mm montowanymi podwójnie, półautomatyczne działa 37 mm zmieniono na 40-milimetrowe działa Boforsa, a mała artyleria reprezentowana jest przez podwójnie sprzężone działa automatyczne kal. 25 mm.

Seria francuskich pancerników zbudowanych jako odpowiedź na brytyjskie superdrednoty. Okręty te wywodziły się bezpośrednio z poprzednich klas, ale uzbrojone były w działa kal. 340 mm, rozmieszczone w bardziej przemyślany sposób.

Moduły

Artyleria Dodatkowe uzbrojenie Obrona przeciwlotnicza Kadłub
Główne wieże 5 Wieże dział dodatkowych 26 (+4) Stanowiska przeciwlotnicze 20 (+2) Żywotność 41 700 (+3 400)
Wieże dział dodatkowych 26 (+4) Zasięg ognia 4.5 km 25 mm/60 CAD Mle 1939 Manewrowość
Zasięg ognia głównej baterii 18.1 km (+1.6) 100 mm HE OEA Mle 1928 – Pocisk OB Średnie uszkodzenia na sekundę 44 Maksymalna prędkość 21 węzłów (+1.1)
Rozrzut maksymalny 243 m (+16) Szybkostrzelność 15 strzałów/min Zasięg ognia 3.1 km Promień skrętu 580 m
Czas obrotu o 180 stopni 60 s Maksymalne uszkodzenia 1400 40 mm/56 Bofors Mk3 Czas przestawiania steru 12.5 s (-5)
Szybkostrzelność 2 strzałów/min Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 6 % Średnie uszkodzenia na sekundę 60 Kamuflaż
Czas przeładowania 30 s 139 mm HE OEA Mle 1910 – Pocisk OB Zasięg ognia 3.5 km Zasięg wykrywalności z powietrza 9.2 km
Główna bateria Szybkostrzelność 6 strzałów/min 100 mm/45 Mle 1931 Zasięg wykrywalności z powierzchni 15.3 km
340 mm/45 Mle 1912 5 x 2 Maksymalne uszkodzenia 2000 Średnie uszkodzenia na sekundę 27    
Pocisk OB Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 8 % Zasięg ognia 5 km    
Maksymalne uszkodzenia 4700            
Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 26 %            
Uszkodzenia na salwę 47 000            
Uszkodzenia na minutę 94 000            
Pocisk PP            
Maksymalne uszkodzenia 9500            
Uszkodzenia na salwę 95 000            
Uszkodzenia na minutę 190 000

Statystyki

Poziom VI – Normandie

Historia

Po zatwierdzeniu projektu pancerników typu Bretagne Sztab Generalny Marynarki Wojennej Francji (L’État-major général de la Marine) w dalszym ciągu prowadził prace rozwojowe nad przyszłymi okrętami. Ograniczenia co do wymiarów i wyporności obowiązywały również okręty typu Normandie. Z tego powodu charakterystyka przyszłych okrętów została wyraźnie ograniczona. Działa kal. 340 mm musiały być ułożone w trzech wieżach, po cztery działa w każdej. Zmieniono również rozmieszczenie pancerza.

Cztery pancerniki, które miały tworzyć jeden dywizjon, włączone zostały do programu z 1913 roku. Piąty z nich, który miał operować wspólnie z pancernikami typu Bretagne, zbudowano w ramach programu z 1914 roku. Jednak ich budowa została zawieszona, gdy działania wojenne I wojny światowej osiągnęły swoje apogeum. Po zakończeniu wojny francuski przemysł pogrążony był w tak głębokim kryzysie, że trzeba było porzucić nadzieje na ukończenie tych pancerników. Cztery kadłuby zostały zezłomowane, a piąty — Béarn — przebudowano na lotniskowiec.

Okręt w grze

Model jest wyobrażonym ulepszeniem pancerników typu Normandie na rok 1938. W porównaniu z oryginałem okręt został mocno przebudowany: w śródokręcie wstawiono 9 ram przestrzennych od tylnej strony głównej wieży (mówiąc wprost: wydłużono okręt bez zmiany jego sylwetki), a dziób został zmieniony na podobny do tego, jaki posiada lotniskowiec Béarn. Po bokach okrętu pojawiły się bąble torpedowe. Napęd został zmieniony na taki sam, jak w krążowniku liniowym Dunkerque, co pozwoliło na usunięcie drugiego komina i zwiększenie szybkości do 29 węzłów. Opancerzenie barbet i kadłuba zostało wzmocnione.

Uzbrojenie przeciwlotnicze składało się z sześciu dział kal. 90 mm i dwunastu dział 37 mm oraz czterech podwójnie sprzężonych karabinów maszynowych kal. 13 mm. Kadłub B posiada uzbrojenie przeciwlotnicze z roku 1941, czyli podwójne stanowiska dział 90 mm i 37 mm zamiast pojedynczych. Ogólna liczba dział 37 mm została zachowana, podczas gdy ilość dział 90 mm podwoiła się. Wielkość pełnej salwy z głównej baterii nie zmieniła się w stosunku do Bretagne, ale z burty można było oddać salwę burtową z dwóch dodatkowych dział.

Pierwszy francuski pancernik, w którym zastosowano trzy poczwórne wieże z działami głównej baterii. Taka konstrukcja podyktowana była chęcią uzyskania jak najpotężniejszej salwy burtowej przy zachowaniu ograniczeń rozmiarów okrętu.

Moduły

Artyleria Dodatkowe uzbrojenie Obrona przeciwlotnicza Kadłub
Główne wieże 3 Wieże dział dodatkowych 24 Stanowiska przeciwlotnicze 16 (-6) Żywotność 48 300 (+3 600)
Wieże dział dodatkowych 24 Zasięg ognia 5 km 37 mm/50 Mle 1933 Manewrowość
Zasięg ognia głównej baterii 19.8 km (+1.8) 139 mm HE OEA Mle 1910 – Pocisk OB Średnie uszkodzenia na sekundę 13 Maksymalna prędkość 29.5 węzłów (+1.5)
Rozrzut maksymalny 259 m (+17) Szybkostrzelność 6 strzałów/min Zasięg ognia 3 km Promień skrętu 640 m
Czas obrotu o 180 stopni 45 s Maksymalne uszkodzenia 2000 13.2 mm/76 CAD Mle 1929 Czas przestawiania steru 13.4 s (-5.4)
Szybkostrzelność 2 strzałów/min Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 8 % Średnie uszkodzenia na sekundę 14 Kamuflaż
Czas przeładowania 30 s 90 mm HE OEA Mle 1925 – Pocisk OB Zasięg ognia 1.2 km Zasięg wykrywalności z powietrza 10.4 km
Główna bateria Szybkostrzelność 15 strzałów/min 90 mm/50 Mle 1930 Zasięg wykrywalności z powierzchni 16.2 km
340 mm/45 Mle 1912 3 x 4 Maksymalne uszkodzenia 1300 Średnie uszkodzenia na sekundę 22    
Pocisk OB Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 5 % Zasięg ognia 4 km    
Maksymalne uszkodzenia 4700            
Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 26 %            
Uszkodzenia na salwę 56 400            
Uszkodzenia na minutę 112 800            
Pocisk PP            
Maksymalne uszkodzenia 9500            
Uszkodzenia na salwę 114 000            
Uszkodzenia na minutę 228 000

Statystyki

Poziom VII – Lyon

Historia

W 1912 roku Francja rozpoczęła budowę większych doków w swoich stoczniach w Tulonie i Breście. W końcu francuscy okrętowcy mogli rozwinąć skrzydła i przekroczyć limity, których musieli przestrzegać przy konstrukcji okrętów typu Bretagne i Normandie. W tym czasie największe potęgi morskie świata budowały już okręty znacznie przewyższające jednostki francuskie pod względem stosowanych kalibrów.

Podjęto decyzję o przejściu na nowy kaliber dla nowych pancerników, wynoszący około 370 – 380 mm. Niestety potrzebne działa nie istniały nawet na papierze. Z tego powodu zdecydowano się na ponowne zwiększenie liczby tych samych, 340–milimetrowych dział. Ostateczny projekt zawierał cztery poczwórne wieże zainstalowane na kadłubie nieco większym niż okręty typu Normandie. Planowano zamówić cztery takie okręty w 1915 roku, jednak wybuch I wojny światowej pokrzyżował te plany.

Okręt w grze

Model jest wyobrażonym ulepszeniem pancerników typu Lyon na rok 1938. Podobnie jak w przypadku Normandie, wprowadziliśmy szereg zmian w okręcie Lyon: Dziób z okrętu Béarn, nowe bąble torpedowe, napęd z Dunkerque i wzmocniony pancerz barbet i pokładu.

Zupełnie zmieniono działa baterii dodatkowej i przeciwlotniczej. Cztery poczwórnie i cztery podwójnie sprzężone działa uniwersalne kal. 130 mm, podobne do tych stosowanych na krążownikach liniowych typu Dunkerque, zastąpiły 139–milimetrowe działa umieszczone w kazamatach. Artyleria przeciwlotnicza małego kalibru na okręcie to liczne półautomatyczne działa 37 mm, automatyczne działa 25 mm i karabiny maszynowe 13 mm. Kadłub B również otrzymał znacznie ulepszone działa przeciwlotnicze w myśl hipotetycznej modernizacji z 1944 roku: francuskie działa przeciwlotnicze małego kalibru zastąpiono ich amerykańskim odpowiednikiem: 40–milimetrowymi działami Boforsa i 20–milimetrowymi działami Oerlikon.

Pancernik zaprojektowany przed wybuchem I wojny światowej, będący ulepszeniem poprzedniej klasy, Normandie, wyposażonym w silniejsze uzbrojenie główne. Dodanie czwartej wieży pozwoliło na oddanie wyjątkowej, 16-działowej salwy burtowej.

Moduły

Artyleria Dodatkowe uzbrojenie Obrona przeciwlotnicza Kadłub
Główne wieże 4 Wieże dział dodatkowych 8 Stanowiska przeciwlotnicze 50 (-2) Żywotność 53 400 (+7 400)
Wieże dział dodatkowych 8 Zasięg ognia 5 km 40 mm/56 Bofors Mk2 Manewrowość
Zasięg ognia głównej baterii 18.6 km (+1.7) 130 mm HE OEA Mle 1934 – Pocisk OB Średnie uszkodzenia na sekundę 63 Maksymalna prędkość 25.6 węzłów
Rozrzut maksymalny 248 m (+17) Szybkostrzelność 12 strzałów/min Zasięg ognia 3.5 km Promień skrętu 700 m
Czas obrotu o 180 stopni 51.43 s Maksymalne uszkodzenia 1900 20 mm/70 Mk4 Czas przestawiania steru 14.1 s (-5.7)
Szybkostrzelność 2 strzałów/min Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 9 % Średnie uszkodzenia na sekundę 50 Kamuflaż
Czas przeładowania 30 s 130 mm HE OEA Mle 1934 – Pocisk OB Zasięg ognia 2 km Zasięg wykrywalności z powietrza 11.5 km
Główna bateria Szybkostrzelność 12 strzałów/min 40 mm/56 Bofors Mk3 Zasięg wykrywalności z powierzchni 15.8 km
340 mm/45 Mle 1912 4 x 4 Maksymalne uszkodzenia 1900 Średnie uszkodzenia na sekundę 121    
Pocisk OB Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 9 % Zasięg ognia 3.5 km    
Maksymalne uszkodzenia 4700     20 mm/70 Mk20    
Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 26 %     Średnie uszkodzenia na sekundę 48    
Uszkodzenia na salwę 75 200     Zasięg ognia 2 km    
Uszkodzenia na minutę 150 400     130 mm/45 Mle 1932    
Pocisk PP     Średnie uszkodzenia na sekundę 34    
Maksymalne uszkodzenia 9500     Zasięg ognia 5.2 km    
Uszkodzenia na salwę 152 000     130 mm/45 Mle 1932    
Uszkodzenia na minutę 304 000

Statystyki

Poziom VIII – Richelieu

Historia

Zgodnie z międzynarodowymi umowami, potęgi morskie nie mogły budować pancerników o wyporności większej niż 35 000 ton aż do końca lat 30. XX wieku. W odpowiedzi na budowę dwóch włoskich pancerników o maksymalnych wymiarach i uzbrojonych w artylerię kal. 380 mm, Sztab Generalny Marynarki Wojennej Francji (L’Etat-Major Generale de la Marine) zainicjował prace nad własnymi pancernikami o „maksymalnej” wyporności. Rozważano szereg projektów wyposażonych w osiem lub dziewięć dział kal. 380–406 mm. Ostatecznie wybrano projekt przypominający krążownik liniowy Dunkerque pod względem aranżacji, posiadający znacznie silniejsze uzbrojenie przeciwlotnicze i działa kal. 380 mm.

W latach 1935–1936 położono zwodowano dwa pancerniki: Richelieu i Jean Bart. Na początku II wojny światowej oba ewakuowano do Afryki, ale w latach 1940–1942 uczestniczyły w licznych starciach pomiędzy aliantami, a siłami rządu Państwa Francuskiego. Kiedy Richelieu dołączył do Sił Wolnych Francuzów, został zmodernizowany w Stanach Zjednoczonych i walczył w różnych miejscach świata aż do 1945 roku. Ulepszenia Jean Bart nie zostały ukończone przed wojną i do służby wszedł dopiero w 1955 roku.

Okręt w grze

Model kadłuba A w grze to kadłub Richelieu zgodny z oryginalnym projektem, uzbrojony w pięć potrójnych wież kal. 152 mm, sześć półautomatycznych, podwójnie sprzężonych dział ACAD kal. 37 mm i osiem stanowisk z poczwórnie sprzężonymi karabinami maszynowymi kal. 13 mm. Kadłub B jest modernizacją przeprowadzoną w Stanach Zjednoczonych w latach 1943–1944: trzy podwójne stanowiska dział 100 mm zostały zainstalowane zamiast obu wież 152 mm umieszczonych po bokach okrętu; wszystkie działa przeciwlotnicze małego kalibru zastąpiono 14 stanowiskami z poczwórnie sprzężonymi działami Boforsa i 48 pojedynczymi stanowiskami dział Oerlikon.

Jeden z najbardziej udanych i najlepiej zrównoważonych pancerników „nowej generacji” na świecie. Wyposażony był w działa kal. 380 mm, cechowała go duża szybkość i silne opancerzenie, a także bardzo dobra ochrona przeciwtorpedowa. Niezbyt korzystne skupienie dział głównej baterii na dziobie skompensowano dobrymi kątami obracania się wież.

Moduły

Artyleria Dodatkowe uzbrojenie Obrona przeciwlotnicza Kadłub
Główne wieże 2 Wieże dział dodatkowych 9 (+4) Stanowiska przeciwlotnicze 71 (+52) Żywotność 63 700 (+9 200)
Wieże dział dodatkowych 9 (+4) Zasięg ognia 5 km 40 mm/56 Bofors Mk2 Manewrowość
Zasięg ognia głównej baterii 25.3 km (+2.3) 152 mm HE OEA Mle 1937 – Pocisk OB Średnie uszkodzenia na sekundę 222 Maksymalna prędkość 32 węzłów (+1.6)
Rozrzut maksymalny 313 m (+22) Szybkostrzelność 5 strzałów/min Zasięg ognia 3.5 km Promień skrętu 850 m
Czas obrotu o 180 stopni 36 s Maksymalne uszkodzenia 2200 20 mm/70 Mk4 Czas przestawiania steru 15.4 s (-6.1)
Szybkostrzelność 2 strzałów/min Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 12 % Średnie uszkodzenia na sekundę 172 Kamuflaż
Czas przeładowania 30 s 100 mm HE OEA Mle 1928 – Pocisk OB Zasięg ognia 2 km Zasięg wykrywalności z powietrza 13.8 km
Główna bateria Szybkostrzelność 15 strzałów/min 152 mm/55 Mle 1936 Zasięg wykrywalności z powierzchni 16.7 km
380 mm/45 Mle 1935 2 x 4 Maksymalne uszkodzenia 1400 Średnie uszkodzenia na sekundę 24    
Pocisk OB Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 6 % Zasięg ognia 5 km    
Maksymalne uszkodzenia 5400     100 mm/45 Mle 1931    
Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 36 %     Średnie uszkodzenia na sekundę 40    
Uszkodzenia na salwę 43 200     Zasięg ognia 5 km    
Uszkodzenia na minutę 86 400            
Pocisk PP            
Maksymalne uszkodzenia 11900            
Uszkodzenia na salwę 95 200            
Uszkodzenia na minutę 190 400

Statystyki

Poziom IX – Alsace

Historia

W 1939 roku Francja dowiedziała się o budowie dwóch pancerników typu„H” przez Trzecią Rzeszę. Zgodnie z danymi wywiadu ich wyporność miała wynosić co najmniej 40 000 ton. Żeby nie pozostać w tyle, Francja zdecydowała zbudować dwa równie potężne okręty. Francuscy projektanci zaproponowali trzy wersje projektu. Najpotężniejsza z nich miała mieć wyporność 45 000 ton, osiągać prędkość 32 węzły i przenosić 12 dział kal. 380 mm umieszczonych w poczwórnych wieżach.

Dwa okręty planowano zbudować w latach 1941 – 1942, gdy tylko miały się zwolnić stanowiska konstrukcyjne. Nigdy do tego nie doszło w związku z kapitulacją Francji w czerwcu 1940 roku. Jeszcze w kwietniu 1940 roku zaproponowano, żeby przyszłe pancerniki otrzymały nazwy następujących francuskich prowincji: AlsaceNormandieFlandre lub Bourgogne. Do historii przeszły więc jako pancerniki typu Alsace.

Okręt w grze

Model w grze jest rekonstrukcją okrętu w takim kształcie, w jakim mógł wyglądać w czasie jego budowy w latach 1940–1941 i wejścia do służby w latach 1942–1943. Żeby osiągnąć pełną prędkość ustaloną w specyfikacji technicznej, musieliśmy zwiększyć wymiary przedziałów, w których znajdował się układ napędowy oraz zmniejszyć jego moc (wstępne obliczenia wykazały, że moc pozwalająca na osiągnięcie wymaganej prędkości może być o 28 000 KM niższa, niż początkowo podana). Zwiększenie mocy napędu spowodowało kilka efektów ubocznych, takich jak: zwiększona odległość pomiędzy głównymi wieżami (i w konsekwencji wzrost wyporności) oraz powstanie miejsca na zamontowanie większej ilości dział przeciwlotniczych.

Dzięki temu okręt przenosi 12 podwójnych stanowisk dział kal. 100 mm i taką samą liczbę automatycznych dział kal. 37 mm, a także dziesięć automatycznych, podwójnie sprzężonych dział przeciwlotniczych kal. 25 mm. Kadłub B ma ulepszone działa przeciwlotnicze małego kalibru i zgodnie z amerykańskimi standardami posiada stanowiska z podwójnie sprzężonymi działami Oerlikon kal. 20 mm.

Pancernik zaprojektowany we Francji jako odpowiedź na niemieckie pancerniki klasy „H”. Był on rozwinięciem okrętów klasy Richelieu, ale w przeciwieństwie do swojego poprzednika uzbrojony był w potężniejsze, lepiej rozmieszczone działa. Jedna z wersji tego pancernika otrzymała dwanaście dział kal. 380 mm umieszczonych w trzech wieżach głównej baterii.

Moduły

Artyleria Dodatkowe uzbrojenie Obrona przeciwlotnicza Kadłub
Główne wieże 3 Wieże dział dodatkowych 15 Stanowiska przeciwlotnicze 37 Żywotność 74 700 (+5 700)
Wieże dział dodatkowych 15 Zasięg ognia 7 km 37 mm/70 ACAD Mle 1936 Manewrowość
Zasięg ognia głównej baterii 20.3 km (+1.9) 152 mm HE OEA Mle 1937 – Pocisk OB Średnie uszkodzenia na sekundę 145 Maksymalna prędkość 32 węzłów (+1.6)
Rozrzut maksymalny 264 m (+18) Szybkostrzelność 5 strzałów/min Zasięg ognia 3.5 km Promień skrętu 910 m
Czas obrotu o 180 stopni 36 s Maksymalne uszkodzenia 2200 20 mm/70 Mk20 Czas przestawiania steru 16.6 s (-6.6)
Szybkostrzelność 2 strzałów/min Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 12 % Średnie uszkodzenia na sekundę 60 Kamuflaż
Czas przeładowania 30 s 100 mm HE OEA Mle 1945 – Pocisk OB Zasięg ognia 2 km Zasięg wykrywalności z powietrza 15.1 km
Główna bateria Szybkostrzelność 20 strzałów/min 152 mm/55 Mle 1936 Zasięg wykrywalności z powierzchni 16.7 km
380 mm/45 Mle 1935 3 x 4 Maksymalne uszkodzenia 1400 Średnie uszkodzenia na sekundę 24    
Pocisk OB Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 5 % Zasięg ognia 5 km    
Maksymalne uszkodzenia 5400     100 mm/55 CAD Mle 1945    
Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 36 %     Średnie uszkodzenia na sekundę 177    
Uszkodzenia na salwę 64 800     Zasięg ognia 5 km    
Uszkodzenia na minutę 129 600            
Pocisk PP            
Maksymalne uszkodzenia 11900            
Uszkodzenia na salwę 142 800            
Uszkodzenia na minutę 285 600

Statystyki

Poziom X – France

Historia

W 1939 roku francuscy inżynierowie opracowali działo morskie kalibru 431 mm, które planowano instalować na pancernikach przyszłości. Najnowocześniejszym okrętem, który był zaprojektowany do tego był pancernik Gascogne, potem służący za prototyp nowego typu pancerników. Zachowano aranżację uzbrojenia Gascogne – dwie poczwórne wieże umieszczone na dziobie i rufie. Jednocześnie jednak zwiększono kaliber głównych dział, zadbano o adekwatne opancerzenie i osiągi, co oczywiście musiało wpłynąć na większą wyporność.

Zgodnie z danymi historycznymi możemy przyjąć, że pancernik z działami kal. 431 mm mógł najwcześniej wejść do służby na początku lat 50. Podobnie jak Jean Bart, który został ukończony w 1955 roku, okręt zostałby wyposażony jedynie we francuskie uzbrojenie i wyposażenie. Na przykład zamontowano by stanowiska z potrójnie sprzężonymi działami uniwersalnymi kal. 152 mm, zaprojektowane w 1950 roku, które służyłyby jako podstawa obrony przeciwlotniczej pancernika.

Okręt w grze

Model okrętu jest rekonstrukcją pancernika w takim kształcie, w jakim rozpoczęto by jego budowę przed II wojną światową a ukończono już po jej zakończeniu. Działa uniwersalne 152 mm umieszczono w nowych stanowiskach zgodnych z wstępnymi planami z 1950 roku. Artylerią p.lot. dużego kalibru zostały długolufowe działa kal. 127 mm, umieszczone w podwójnych stanowiskach, podobne do amerykańskich dział 127/53 Mk.41. Stanowiska automatycznych dział Boforsa kal. 57 mm francuskiej produkcji, nazywane ACAD Model 1951, posłużyły jako działa przeciwlotnicze małego kalibru.

Jedna z wersja pancernika zaprojektowanego po wojnie. Jego charakterystycznymi cechami były bardzo silne działa przeciwlotnicze oraz działa głównej baterii kal. 431 mm, wyprodukowane we Francji w późnych latach 30. XX wieku.

Moduły

Artyleria Dodatkowe uzbrojenie Obrona przeciwlotnicza Kadłub
Główne wieże 2 Wieże dział dodatkowych 11 Stanowiska przeciwlotnicze 23 Żywotność 92 400
Wieże dział dodatkowych 11 Zasięg ognia 7 km 57 mm/60 ACAD Mle 1951 Manewrowość
Zasięg ognia głównej baterii 26.1 km 127 mm HE Mark 41 – Pocisk OB Średnie uszkodzenia na sekundę 305 Maksymalna prędkość 30 węzłów
Rozrzut maksymalny 321 m Szybkostrzelność 15 strzałów/min Zasięg ognia 4.5 km Promień skrętu 980 m
Czas obrotu o 180 stopni 36 s Maksymalne uszkodzenia 1800 152 mm/55 Mle 1950 Czas przestawiania steru 18.3 s
Szybkostrzelność 2.5 strzałów/min Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 9 % Średnie uszkodzenia na sekundę 33 Kamuflaż
Czas przeładowania 24 s 152 mm HE OEA Mle 1937 – Pocisk OB Zasięg ognia 5 km Zasięg wykrywalności z powietrza 16.8 km
Główna bateria Szybkostrzelność 7.5 strzałów/min 127 mm/54 Mle 1948 Zasięg wykrywalności z powierzchni 18 km
431 mm/50 Mle 1940 2 x 4 Maksymalne uszkodzenia 2200 Średnie uszkodzenia na sekundę 125    
Pocisk OB Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 12 % Zasięg ognia 5.2 km    
Maksymalne uszkodzenia 6300            
Prawdopodobieństwo pożaru po uderzeniu pociskiem OB 48 %            
Uszkodzenia na salwę 50 400            
Uszkodzenia na minutę 126 000            
Pocisk PP            
Maksymalne uszkodzenia 14500            
Uszkodzenia na salwę 116 000            
Uszkodzenia na minutę 290 000

Statystyki

 

Kilka zdjęć pancerników francuskich 

Źródło: worldofwarships.eu/pl

 

Author Patryk Czyz
Published
Views 435

Zaloguj się

Najbliższe mecze